|
Lindy Hop'tan
Rock'n'Roll'a
Dans tarzları daima müzikal akımları takip
ederek gelişmişlerdir. Bunlardan en popüleri
kuşkusuz Rock'n'Roll dur. Bu dansın genelde
1950lerde ortaya çıktığı düşünülse de, aslında
Rock'n'Roll bundan 20 sene evvel Amerika'da
filizlenmişti. 1920lerin başlarında, hayvan
dansları olarak nitelendirilen türde danslar
çok yaygındı. Bunlardan en bilineni "hindi
koşuşu"ydu. Charliston veya Black Bottom gibi
diğer dans çılgınlıklarında ise müzik
hızlandıkça vahşi figürler daha da
vahşileşiyordu. Bu danslardan diğer danslar,
stiller türedi ve 1920lerde çiftin ayrılıp
birleştiği Teksas Tommy ya da "Breakaway"
ortaya çıktı. |
 |
 |
Lindy Hop ve
Jitterburg 1920'nin sonunda bu dans oldukça
popülerdi. 1927'de Spirit of St. Louis adlı
uçağıyla Charles Lindbergh Atlantik'i tek
başına geçmeyi başarınca, bu olayı lanse eden
gazete manşetleri, Lindy Hop dansının yeni
ismi olarak adapte edildi. Bu dans 1930larda
gelişmeye devam ettikçe, Harlem Savoy balo
salonunda zamanın meşhur Swing müziği çalan
toplulukları sayesinde ev edindi. Savoy
salonunda bu orkestralarda çalan kişiler
Swing'in ustalarıydı; Cab Calloway, Tommy
Dorsey, Louis Armstrong, Count Basie ve Duke
Ellington. Dansçılar, müzik gruplarını; müzik
grupları da dansçıları karşılıklı etkileyerek
müzikal yorumu ve dansı yeni boyutlara
taşıdılar. |
|
1937'de Benny
Goodman New York Paramount Tiyatrosunda konser
verdiği zaman gençler deliye dönüp,
koridorlara akın etmişler ve gazetelerin dansı
adlandırdığı üzere, "Jitterburg" yapmışlardır.
Bu çılgınlık Amerika'yı kavurmuştur.
Teknikteki çeşitlilikler Boogie-woogie ve
Swing Boogie gibi stillerin gelişmesine sebeb
olurken; Lindy Hop, Jitterburg ve
Boogie-woogie danslarının tümünü kapsayan
"Jive" terimi bu sıralarda oluşmaya
başlamıştır. Ancak dansın adı ne denirse
densin, çalınan müzik hep Swing olmuştur. |
 |
Dans Stilleri - Lindy Hop'tan Rock'n'Roll'a
İkinci Dünya Savaşından sonra müzik grupları
küçüldü ve müzik değişime uğradı. 1950lerin müziği
artık Swing kadar yumuşak ve akıcı değil ama daha
kitlelere hitap ediciydi. Bu müzik Rock'n'Roll
idi. Doğal olarak müzik değişince, dansçının
müziği yorumlaması da farklılık kazandı. Daha sert
olan bu yeni ritim ortaya ani hareketleri olan iki
boyutlu bir Jive türü çıkardı. 1950lerin sonunda
Jive daha değişik bir stille tüm dans okullarında
ve salonlarında yaygınlaştı.
Lindy Hop, Boogie-woogie ve Rock'n'Roll'
danslarının temeli esasen aynıdır: altı vuruşlu
bir ritim (Lindy Hop'ta sekizlik ritim de
kullanılır). Bu danslarda temel adım olarak
dansçılar rock ya da swing tarzında iki adım yana,
sonra bir adım geriye ve en son da yerinde olmak
üzere dans ederler. Son iki hamle bu dansların
ritmini temsil ettikleri için
standartlaşmışlardır. Ancak yana atılan adımlar
bir çok stil değişikliklerine maruz kalmışlardır.
Boogie-woogie de "tap" denilen yere ayak ucuyla
vuruş, bu dansın serisini oluşturmak için
eklenmiştir: tap, adım, tap, adım, geriye bir adım
ve temel adım. Bu adımlar dizler içeriye çekilerek
atılırlar.
Rock'n'Roll yarışmalarında ise Boogie "tap"leri,
"flick" denilen adımlara dönüşmüştür: flick, adım,
flick, adım, geriye adım ve temel adım. Bu tarz
dans özellikle yarışmalarda standart hareketlerle
kaynaştırılarak abartılır ve ortaya etkileyici
akrobatik hareketler çıkar. Bu yüzdendir ki bu
stil, bir erkek ve kadının beraber dans etmesinin
ötesinde akrobatik çevikliği irdeler ve özelliğini
buna borçludur.
Bugün Jive hızlı şasi adımları ile geri ve öne
adımlardan oluşur. Şasi adımlarında ilk hareket
eden ayak bilek ucunda, takip eden ayak ise düz
basar. Aynı zamanda dansçı ağırlıksız izlenimi
verecek bir şekilde yükseklik değiştirir.
 |
Müzik ve Ritim
Cha Cha Cha'nın da ritmi Mambo ve Rumba'da
olduğu gibi 4/4'tür. Cha Cha Cha ritmindeki 2,
3, 4 & 1 ritmini vermek için dördüncü vuruş
ikiye bölünmüştür. Bu ritimde ilk vuruş
vurgulanır. Cha Cha Cha ritminin temposu
Rumba'nınkinden biraz daha hızlıdır.
Yarışmalardaki sabitlenen ritim dakikada 30
bardır. Göze yavaş görünen bu tempo Cha Cha
Cha'nın diğer danslara göre fazla olan
adımlarıyla esasen hızlıdır.
|
|
